cześć IV

Na przerwie Max miał odwagę do niej podejść i ją przeprosić za to że skłamał ale w słusznym celu ale nie chciał powiedzieć w jakim ale ona miała wiedziała że i tak się niedługo dowie. Po szkole dosyć sługo czekała na Adriana. Gdy go zobaczyła aż była zła.

-Co się stało?

-Biłem się.

-Z kim i o co poszło?

-Z Maxem  o kłamstwa.

-Mówiłam ci że ja to załatwię.

-Ale mam dość jego kłamstw i chciałem mu pokazać że mi na tobie zależy.

Aż się wzruszyła poszli do niego do domu na chwile bo on musi skończyć projekt z kolegą. Więc się umówili że napisze do niej jak skończą projekt a ona podejdzie do niego. W tym czasie co on robił projekt ona spotkała się z Maxem.

-O  co poszło wam w bójce?

-Nie ważne.

-Mów! Jak mi nie powiesz pójdę do dyrektorki że się biłeś i się do ciebie nie odezwę więcej.

-No ok.

-No to o co?

-On podszedł do mnie i się czepiał że wymyślam kłamstwa na jego temat i się zaczęliśmy bić a później mu powiedziałem dlaczego to zrobiłem i przeprosiłem.

-A dlaczego to zrobiłeś?

-Tego nie mogę ci powiedzieć. Przepraszam.

-Dobra muszę spadać.

-Odezwiesz się jeszcze?

-Nie wiem pomyślę.  

I poszła po niego. Gdy doszli do jej domu jej mama właśnie wychodziła zostawiła im 150zł na pizze czy coś innego.Kiedy weszli do jej pokoju ona zaciekawiona pyta:

-O co się biliście?

-Powiedziałem ci nie ważne. 

-On twierdzi że przeprosił to prawda?

-Rozmawiałaś z nim?

-Tak.

-Tak to prawda przeprosił na koniec. Masz z nim nie gadać dobrze?

-Dlaczego co on zrobił?

-Nie mogę powiedzieć obiecałem mu. Ale obiecaj że nie będziesz z nim gadać pisać i się spotykać.

-Ale dlaczego?

-Bo tak. Obiecaj.

-Nie mogę dopóki się nie dowiem.

-Niech ci sam powie jak jest taki odważny.

Tylko się przez niego pokłócili on chciał już wyjść z jej domu ale jak wstał ona zrozumiała że nie powinna się w ich sprawy wtrącać.

-Przepraszam!

-Co?

-Przepraszam cię ale jest po prostu mi trochę przykro że nie chcesz mi powiedzieć wszystkiego.

-To jest jego tajemnica na prawdę nie mogę jak chcesz to sama z nim pogadaj.

-Ale to coś złego że chcę się od mojego chłopaka dowiedzieć?

-Nie ale to jest jego sprawa czy ci powie czy nie i ja się do tego nie mogę wtrącić.

-No dobrze ale zostaniesz?

-No jasne kochanie jeśli chcesz.

-Chcę.

Siedzieli do połnocy później obudzili się w tym samym momencie wtuleni w siebie i obydwoje się śmiali jak oni zasypiają i jak się budzą. Wstali zjedli śniadanie on poszedł do domu bo tył piątek więc ostatni dzień lekcji w tym tygodniu i w końcu weekend.