część 33

Pov Tom

-Proszę poczekać na korytarzu proszę pana.-usłyszałem.
-Nie mamy przed sobą tajemnic. To mój mąż prawie.-powiedziała Aga.
To mnie chyba uratowało bo prosił żebyśmy usiedli. 
-No więc sytuacja jest fajna.-powiedział poważnie.
-Co z nią?-pytałem bo nie mogłem wytrzymać.
Chwile milczał.
-No co z nią?!-nie mogłem wytrzymać tej ciszy.
Aga mnie uspokajała. Objąłem ją i mocno przytuliłem.
-Aga jest w ciąży ale nie wiadomo czy utrzyma ciążę.
Popatrzyliśmy sobie w oczy. Byłem pewny że nie zajdzie. Trochę się przestraszyłem. 
-Poczekam na zewnątrz.-powiedziałem i wyszedłem. 
Poszedłem koło auta. Usiadłem na masce i zadzwoniłem do mamy.
-Miałaś racje.-powiedziałem ze łzami w oczach.
Nie wyobrażałem sobie tego. Jest mała Ala i to drugie dziecko. Bałem się że nie damy rady. Nie chce z nią znowu tego samego przeżywać co ostatnio.
-Co jej jest?
-Ciąża zagrożona.
-Musisz być teraz przy niej, z nią. Opiekować się.
-Boje się. Pierwszy raz tak okropnie się boje że nie damy sobie rady z dwójką dzieci. Zobacz ile my mamy lat. 
-Dziecko nie ważne ile macie lat a co macie w sercu i w głowie. Pomogę wam.
-Chyba nie jestem gotowy.
-Jesteś kochanie...
Tak się zagadałem że nie zauważyłem że przy ostatnim zdaniu była koło mnie Aga. Popatrzyła na mnie. Rozpłakała się i gdzieś pobiegła. Ja się szybko rozłączyłem i pobiegłem za nią. 

Pov Aga

Nie wierzyłam własnym uszom. Pobiegłam do kawiarni uspokoić się i pomyśleć. Gdy tam weszłam zobaczyłam Magdę. Usiadłam koło niej. Uspokoiła mnie. Przestałam płakać.
-Będzie dobrze Aga, Nie martw się. Na mnie możesz liczyć.
Do kawiarni wszedł Tom. Podszedł do mnie, klęknął przy mnie.
-Aga przepraszam. Kocham cię.
-Mnie tak ale dziecka już nie chcesz.
-Chce ciebie i dziecko. 

Pov Tom


Uklęknąłem. Wyjąłem pudełko z pierścionkiem.
-Wyjdziesz za mnie?-powiedziałem.
-TAK!!!TAK!!!TAK!!!!-krzyczała. 
Popłakała się. Wstałem i ją przytuliłem mocno.
-Wiem że wszystko będzie dobrze...
-Mam taką nadzieje Tom. Boje się.



Komentujcie/...