część 124

-hej co robisz?
-Próbuje lekcje zrobić i się nauczyć ale to jest nie możliwe. 
-A z czego?
-Z polaka i matmy.. A po co tak wogóle  dzwonisz?
-Stęskniłem się za tobą.-zaczął się śmiać-Może przyjdę i ci pomogę.
-Byłoby świetnie.
-To będę za 15 minut.
-Dobrze czekam.
Zaczęła robić zadanie. Wszedł Kamil do pokoju.
-A co ty tutaj robisz? Miało cię nie być w domu.
-Wiem ale zapomniałem zabrać papierów. Co robisz?
-Lekcje.
-To rób nie będę ci przeszkadzał. Będę w domu dopiero o 23, mama także więc nie czekaj.
-Dobrze.
Chłopak wyszedł. Po 5 minutach ktoś zadzwonił do drzwi. Kasia zaczęła się śmiać bo myślała że Kamil zapomniał kluczy otworzyła drzwi. Zobaczyła tam Arka i od razu spoważniała.
-Z czego się tak śmiałaś.
-A myślałam że to mój brat bo dopiero wyszedł. Wejdź.
Poszli do jej pokoju. Usiedli na łóżku. Chłopak zaczął jej tłumaczyć. Byli blisko siebie. Nagle ich spojrzenia spotkały się. Dziewczyna spuściła wzrok.
-Nie musisz się bać nie pocałuje cię jeżeli nie chcesz. Teraz sama spróbuj zrobić to zadanie.
-Dobrze.
Po 2 godzinach tłumaczenia Kasia zrobiła 12 zadań trudniejszych.
-No barwo chyba już załapałaś więc ja się będę zbierał.
Stanęli przy drzwiach  w przedpokoju. 
-To ja już będę leciał.
-Dobrze. I bardzo ci dziękuje że mi wytłumaczyłeś to.
-Nie masz za co. Zawsze możesz liczyć na mnie.
Chłopak uśmiechnął się. Dziewczyna go przytuliła. Chłopak ją tak chwile trzymał. Popatrzyli sobie w oczy. Ich głowy zbliżyły się do siebie. 



A to już taki kolejny z nudów napisany...   Komentujcie nawet \z anonima tylko żeby były te komentarze.... Więc komentujcie.... Miłego dzionka życzę..